drętwieć

drętwieć
{{stl_51}}{{LABEL="twpldedreogontwiecacute"}}{{/stl_51}}{{stl_39}}drętwieć{{/stl_39}}{{stl_7}} <{{/stl_7}}{{stl_3}}zdrętwieć{{/stl_3}}{{stl_7}}>{{/stl_7}}{{stl_41}} (-eję) z zimna{{/stl_41}}{{stl_7}} steif werden;{{/stl_7}}{{stl_41}} noga, ręka{{/stl_41}}{{stl_7}} taub werden,{{/stl_7}}{{stl_6}} fam.{{/stl_6}}{{stl_7}} einschlafen;{{/stl_7}}{{stl_40}}
{{/stl_40}}{{stl_9}}drętwieć na myśl o{{/stl_9}}{{stl_41}} (L){{/stl_41}}{{stl_7}} bei dem Gedanken an{{/stl_7}}{{stl_41}} (A){{/stl_41}}{{stl_7}} erstarren{{/stl_7}}

Słownik polsko-niemiecki. 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • drętwieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk IIIa, drętwiećeję, drętwiećwiał, drętwiećwieli {{/stl 8}}– zdrętwieć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IIIa {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} stawać się sztywnym, drętwym; tracić czucie, władzę w… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • drętwieć — ndk III, drętwiećeję, drętwiećejesz, drętwiećej, drętwiećwiał, drętwiećwieli «tracić czucie, stawać się odrętwiałym, cierpnąć, martwieć» Drętwieć z zimna. Drętwieją komuś ręce, nogi. przen. «odczuwać strach, bać się» Drętwieć ze strachu. Drętwiał …   Słownik języka polskiego

  • cierpnąć — ndk Vc, cierpnąćnę, cierpnąćniesz, cierpnąćnij, cierpł (cierpnąćnął), cierpnąćpła, cierpnąćpli «odczuwać mrowie, dreszcze na skutek strachu, zimna itp.; o zębach, skórze, członkach ciała: drętwieć wskutek doznawanych wrażeń smakowych, czuciowych… …   Słownik języka polskiego

  • grabieć — ndk III, grabiećeje, grabiećeją, grabiećbiał, grabiećbiały «o palcach, rękach: drętwieć z zimna, tracąc możność wykonywania sprawnych ruchów; kostnieć, sztywnieć» …   Słownik języka polskiego

  • kołowacieć — I ndk III, kołowaciećeję, kołowaciećejesz, kołowaciećej, kołowaciećciał, kołowaciećeli «o zwierzętach: dostawać kołowacizny» przen. pot. «o ludziach: tracić orientację (zwykle na skutek jakiegoś zamętu, zamieszania, bałaganu)» Człowiek… …   Słownik języka polskiego

  • kostnieć — ndk III, kostniećeję, kostniećejesz, kostniećej, kostniećniał, kostniećnieli «stawać się tkanką kostną; twardnieć» przen. a) «stawać się stałym, trwałym, nie ulegać zmianom» Kostnieć w rutynie zawodowej. b) «marznąć, drętwieć, stygnąć» Kostnieć z …   Słownik języka polskiego

  • lodowacieć — ndk III, lodowaciećeję, lodowaciećejesz, lodowaciećej, lodowaciećciał, lodowaciećeli 1. «zmieniać się w lód; zamarzać» Jezioro lodowaciało. 2. «stawać się zimnym jak lód; marznąć» Ręce lodowaciały im na mrozie. przen. a) «drętwieć, cierpnąć,… …   Słownik języka polskiego

  • martwieć — ndk III, martwiećeję, martwiećejesz, martwiećwiał, martwiećeli «stawać się martwym; stawać się nieruchomym, nieczułym, tracić czucie; obumierać, sztywnieć, drętwieć, tężeć» Martwieć z zimna, z mrozu. Palce, kończyny martwieją …   Słownik języka polskiego

  • mdleć — ndk III, mdleję, mdlejesz, mdlej, mdlał, mdleli 1. «tracić przytomność, świadomość, omdlewać» Mdleć z bólu, z głodu. ◊ Mdleć z zachwytu, z podziwu, ze strachu itp. «bardzo się czymś zachwycać, coś podziwiać, bardzo się bać itp.» 2. «tracić siłę,… …   Słownik języka polskiego

  • sztywnieć — ndk III, sztywniećeję, sztywniećejesz, sztywniećej, sztywniećniał, sztywniećeli «stawać się sztywnym, tracić sprężystość, giętkość; drętwieć, twardnieć» Ręce, nogi sztywnieją z zimna. Przewody gumowe sztywniały od mrozu. przen. «stawać się… …   Słownik języka polskiego

  • tężeć — ndk III, tężećeje, tężećej, tężećżał 1. «przechodzić ze stanu ciekłego w stan stały, stawać się gęstym, twardym, ścinać się» Galaretka tężeje. Błoto tężeje. 2. «stawać się nieruchomym, sztywnym; drętwieć, nieruchomieć» Twarz mu tężeje. 3. «stawać …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”